• Istota Pedagogiki Montessori sprowadza się do stwierdzenia, że  ponieważ każde dziecko jest inne, powinno rozwijać się według indywidualnego  planu rozwoju tak, aby móc uczyć się szybciej i efektywniej.

• Nie zadajemy sobie pytania „czy małe dzieci potrafią się uczyć?”
  Pytanie jakie należy zadać brzmi „czy my – dorośli – chcemy, żeby małe dzieci się uczyły”
  Dziecko chce się uczyć wszystkiego czego tylko może i tak szybko, jak tylko możliwe.

• Zdolności dziecka do koncentrowania się zależy od ilości materiału który może poznawać. Proces uczenia się determinowany jest przez jakość poznawania. Jeśli zaobserwowaliśmy dziecko, które nie potrafi się skupić, najpewniej widzieliśmy je gdy manipulowało zabawkami.

• Od najmłodszych lat życia dziecka, proces uczenia się postępuje z wielką prędkością  i jeśli go docenimy, będzie przebiegał w niewiarygodnym tempie.

• Ignorancja nie polega na niewiedzy, lecz na czerpaniu z wiedzy która nie są prawdziwa.
  Wnioski płynące z testów inteligencji, którym poddajmy nasze dzieci są bardzo skomplikowane i tak samo dokładne jak wnioski każdego, kto ma choć trochę rozumu i potrafi dostrzec bystrość dziecka, patrząc mu po prostu w oczy.

• Dzieci nie uczą się dlatego, że są inteligentne lecz są inteligentne dlatego, że się uczą.
  Pierwsze lata – do 4 roku, do 7 roku życia dziecka charakteryzują się ogromną zdolnością do przyswajania informacji a pragnienie dziecka zdobywania wiedzy, jest większe niż kiedykolwiek później. Małe dzieci potrafią – niejednokrotnie – szybciej czytać, niż wymawiać czytane słowa, są wspaniałe i gotowe do uczenia się o świecie.

• Żadne dziecko nie chce się uczyć dopóki nie wie, że uczenie się istnieje.

• Małe dzieci chcą się uczyć tak bardzo, że nie rozróżniają nauki od zabawy. Pozostają w tym nastawieniu dopóki my dorośli nie przekonamy ich, że nauka nie jest zabawą.

• Nie przekonujmy o tym dzieci. Uświadommy to nauczycielom.

za: (...) Glenn Doman